The Chipmunks Musical cz.14

Siemka! Chce znowu przypomnieć o zbliżającej się seri świątecznej! :) Znowu na ten czas zawieszamy The Chipmunks Musical... Pierwsza część 6 grudnia!

 Kiedy Alvin wszedł do salonu, tak pod wieczór, od razu wyczuł że każdy obecny w środku się nudził niemiłosiernie. Szymon, Żaneta i Julia rozmawiali bez zainteresowania. Teodor, Eleonora, Marco i Adam rysowali coś leżąc na podłodze, a Brittany i Charlene... one leżały na kanapie smętnie przeglądając jakiś magazyn modowy.
-A wam co?- zapytał Alvin mierząc ich wzrokiem
-Ech... Dave i Tata wyszli...- odparła Julia
-A nam kazali siedzieć w domu...- dodał Adam
-Co? To nie fair!- mruknął Alvin
-Przecież wiemy...- westchnęła Brittany
-To co robimy?- zapytał Teodor
-Nie wiem... Do ogrodu na pewno nie możemy iść bo leje...- Szymon wskazał na okno, w szybę bębniły obfite krople wody.
-Pfuu...- burknął Alvin- To co teraz?
-Hmm... Zero pomysłów...- mruknęła Brittany
-Może zrobimy sobie karaoke?- zaproponował nagle Teodor
-Karaoke?- powtórzyli wszyscy
-Tak... Czemu by nie? Będzie fajnie!- przekonywał Teodor
-W sumie czemu nie...
-W necie śpiewamy na jednej sprawdzonej stronie!- powiedział Szymon wpisując coś w wyszukiwarkę internetową- I gotowe! Kto pierwszy?
Alvin bez słowa, za to w towarzystwie śmiechu reszty podszedł do laptopa i zaczął szukać piosenki którą miał zaśpiewać
-Czyli lecimy według kolejności Alfabetycznej czy to tylko głupie przyzwyczajenie?- zapytał wrednie Szymon
Alvin prychnął, nie chcąc odpowiadać na tą ripostę brata.
-Mam!- zawołał po chwili- Zobaczymy jak mi pójdzie...- zaśmiał się
-To dawaj!- popędzili go wszyscy
-Dobra... Zaczynamy...- mruknął do siebie Alvin kiedy zaczęła grać muzyka
  
Lookin' out a dirty old window,
Down below the cars in the city go rushing by,
I sit here alone and I wonder why.

Friday night and everyone's moving,
I can feel the beat but it's shooting, heading down,

I search for the beat in this dirty town.

 Down town the young ones are going,
Down town the young ones are growing.

  We're the kids in America, (yeah!)
We're the kids in America, (yeah!)
Everybody live for the music - go - round.

-Brawo! Yeah!- klaskali wszyscy kiedy skończył
-Dzięki! Jednak zobaczmy co ma do powiedzenia Karaoke!- zaśmiał się Alvin
-Ile punktów?- zapytała Eleonora
-9583 punkty!- zawołał Alvin- Mogli dać pełne 10000!
-Masz za wysoki głos... wiesz jak na wiewiórkę to i tak dobry wynik!- rzekła Julia
-Prawda?- zaśmiał się Alvin- To... jak z tą kolejnością Alfabetyczną?- zapytał po chwili patrząc się z łobuzerskim uśmiechem na Brittany
-Nadal jest! Czyli teraz ja!- powiedziała wiewióretka
-Ale ja powinienem teraz śpiewać!- zauważył Adam, przez co o mało nie dostał w ucho od siostry
-Goście mają pierwszeństwo!- zawołała Julia
-Co będziesz śpiewać?- zapytała Żaneta
-Niespodzianka!- uśmiechnęła się tajemniczo Brittany- Ale powinniście to znać!
Wszyscy popatrzyli po sobie kiedy zaczął grać podkład. Jednak po chwili słuchania zrozumieli co to za piosenka!

 I’ve always been the kind of girl
That hid my face
So afraid to tell the world
What I’ve got to say
But I had this dream
Right inside of me
I’m gonna let it show
It’s time
To let you know
To let you know!

This is the real, this is me
I’m exactly were I’m supposed to be now
Gonna let the light
Shine on me
Now I found
Who I am
There’s no way to hold it in
No more hiding who I want to be
This is me


''Widzowie'' popatrzyli po sobie. Po chwili ciszy zaczęli głośno klaskać i śmiać się.
-Z czego się śmiejecie?- zapytała Brittany chichocząc
-Nie wiemy!- zaśmiał się Alvin- Tak to jest!
Brittany zaśmiała się
-To kto teraz?- zapytała po chwili
-Ja! Ja! Ja!- zawołał Marco z ręką w górze
-Dobra, Marco teraz ty!- parsknął śmiechem Alvin
-Dzięki za wsparcie stary!- odparł Marco
-Nie ma za co!- uśmiechnął się łobuzersko Alvin
-Nieważne... Hmm... Ale ja nie wiem co mogę śpiewać!- jęknął Marco
-Ja wiem!- zawołał Alvin i szepnął coś do ucha Marco
-Dooobra... Jak chcesz...- mruknął Marco i zaczął szukać piosenki- Ale jak zrobię z siebie kompletnego idiotę to nie wybaczę ci tego!
-Śpiewaj!- zawołał Alvin
 
Every time I think I'm closer to the heart...
Of what it means to know just who I am
I think I've finally found a better place to start
But no one ever seems to understand

I need to try to get to where you are
Could it be you're not that far

You're the voice I hear inside my head
The reason that I'm singin'
I need to find you
I gotta find you
You're the missing piece I need
The song inside of me
I need to find you
I gotta find you
Oh yeah, yeah, yeah


Alvin cały czas chichotał więc Brittany zdzieliła mu kuksańca.
-Aua! Dobra, już nie będę!- szepnął pocierając ramie
-No mam nadzieje!- odparła szeptem Brittany- Naprawdę dobrze śpiewa...
Śpiewali tak sobie po kolei, śmiejąc się i podjadając przygotowany popcorn. Nim się zorientowali przestało padać, a słońce ginęło za horyzontem. Kiedy śpiewanie im się znudziło, odpalili w necie horror. Oczywiście dziewczyny chciały oglądać Zmierzch, ale chłopcy pozostali nie wzruszeni i po krótkiej sprzeczce obie strony zdecydowały się na jakiś dobry horror. Mianowicie na horror- mama. Najgorszy wybór, ale w dobrym sensie.
-Wiedzieliście że ta cała mama nie jest robiona komputerowo? Jest to osoba z defektem genetycznym...- powiedział Szymon w chwili owego ''spokoju''
-Co? Nie!- zaprzeczył Alvin
-N-naprawdę?- zapytał przestraszony Teodor
-Tak. To prawda!- zawołał Szymon
-Szymon... Przez to nie będę mogła spokojnie iść do łazienki w nocy!- pisnęła Brittany zerkając na ciemny korytarz za nimi, wcześniej pogasili wszystkie światła w domu- A już nie mówić o zaśnięciu dzisiaj! To było ... niefajne!
-Wybacz...- mruknął Szymon
-Ale my naprawdę nie zaśniemy!- jęknęła Eleonora kiedy podskoczyli sprowokowani grzmotem który rozległ się za oknem. Znowu lało, jak z cebra.
-Ych... A co my na to poradzimy?- zapytał Szymon
-To proste! Będziemy wszyscy dziś spać w salonie!- rzekła Brittany
-Co? A to niby dlaczego?- zapytał Alvin
-Alvin...Proszę!- Brittany zrobiła potwornie słodkie, duże, psie oczy
-Eeee....- Alvin zapatrzył się w jej... błękitne... błagające... piękne... smutne... oczy... takie hipnotyzujące... takie magicznie piękne...
-Proszeeeee....- powiedziała Brittany
-No.... Dobrze...- uległ w końcu Alvin
-CO?!- zawołała razem reszta chłopców
-ZDRAJCA!- burknął Marco
-Ych...- westchnął Alvin- Żaden z was nie umrze! Jedna noc w salonie to przecież nic złego! A teraz... kto idzie ze mną po jakieś improwizowane łóżka?
-Ja- zgłosił się Marco- Gdzieś są śpiwory... Przydadzą się. Chodź.
Chłopcy wyszli.
-Nie wiedziałam że tak umie...- szepnęła Charlene do Żanety i Eleonory
-Taak... Flirt to tajna broń Brittany- zachichotała Eleonora
-A Alvin ulega!- dodała Żaneta
-To specjalnie!- zaśmiała się Charlene- Alvin zawsze...
-Zawsze co?- zapytał nagle Alvin podchodząc do dziewczyn
-Nic, nic!- odrzekła niewinnie Charlene
-Hmmm...- mruknął Alvin ale odszedł
Dziewczynki spojrzały na siebie i zachichotały
-O czym gadacie?- zapytała Brittany siadając koło nich
-O twoich sposobach rozmawiania z Alvinem- zaśmiała się Eleonora
-A no tak...- zachichotała Brittany
-Idziemy spać teraz czy potem?- zapytał nagle Szymon
-Potem!- odparli wszyscy
-To co robimy teraz?- zapytała Charlene
-Hmmm... Może straszne opowieści?- zaproponował z nadzieją Alvin
-Lub butelka!- dodała Brittany
-Dlaczego nie oba?- zaśmiał się Marco

-Kto pierwszy?- zapytał Teodor kiedy usiedli w kole a po środku leżała butelka.
-Alfabetycznie?- zaproponował ze śmiechem Szymon
-Nie!- zaprzeczył Alvin- Ale... Gramy na pytanie-wyzwanie czy na pocałunki?
-A co? Chciałbyś pocałunki?- zaśmiała się Brittany
-Nie! Nie o to mi chodziło!- zawołał zmieszany Alvin
-Gramy w pytanie-wyzwanie ... Będzie łatwiej- osądził Szymon- Ja zaczynam, skoro nikt inny się do tego specjalnie nie kwapi... No dobra! Teo, pytanie czy wyzwanie?
-Może... Pytanie!- odparł Teodor
-No dobrze... Czy próbowałeś wywołać kiedyś ducha?- zapytał Szymon
-Nie! Jasne że nie- odrzekł Teodor
-To prawda... Teraz ty kręcisz- powiedział Szymon
-OK... Adam. Pytanie czy wyzwanie?- zapytał Teodor
-Może wyzwanie- odparł Adam
-Dobrze.... Zrób... Zrób zeza- rzekł Teodor
-Ych... odpadam!- mruknął Adam- Nie umiem...
-To na kanapę- zaśmiała się Julia
-Ych...- westchnął Adam siadając na kanapie
-To kto teraz?- zapytał Teodor
-Ty.
-Dobrze, więc... Eleonoro!- zawołał Teodor
-Hihihi... Pytanie- zachichotała blondynka
-Eeeem.... Lubisz mnie?- rzucił Teodor
-Tak Teodorze!- odparła wesoło Eleonora- To teraz ja! Więc... Marco...
-Ja może wyzwanie...- zaśmiał się Marco
-Jestem osobą pokojową, nie martw się- uśmiechnęła się Eleonora- Więc wyzwanie... niech się zastanowię... może... zaśpiewaj refren ''Szalona Ruda''!
-Już gorzej trafić nie mogłaś!- zawołali razem Marco, Alvin i Brittany
Eleonora zaśmiała się
-To nic takiego! No chyba że chcesz odpaść- powiedziała
 Marco westchnął i pokręcił głową teatralnie

Ty jesteś ruda!
Da, Na pewno ruda!
Da, Szalona Ruda 
Dobrze o tym wiem!

Ty jesteś ruda!
Da, Na pewno ruda!
Da, Szalona Ruda 
Czy na dole też?
Ty jesteś ruda!
Da, Na pewno ruda!
Da, Szalona Ruda
Dobrze o tym wiem!

Kiedy skończył wszyscy obecni wybuchli śmiechem.
-Ej, no! Takie było zadanie!- oburzył się Marco
-Wiemy, wiemy!- zaśmiała się Charlene
-Ale niektóre słowa zabrzmiały dwuznacznie!- dodał Alvin
-Mam się obrazić za to że piosenka była o rudej?- zapytała Brittany 
-Nie, nie! Poza tym, to Eleonory wina!- powiedział Marco
-Tylko żartuję! Nie obrażę się...- uśmiechnęła się Brittany
-To teraz ja kręcę....Alvin!- Marco uśmiechnął się łobuzersko
-Już się boję... Wyzwanie...- powiedział niepewnie Alvin
-Więc... W ramach zadania masz... Pocałować Brittany- zawołał bezczelnie Marco
-CO?!- krzyknął Alvin- NIE MA MOWY!!!
-Chcesz odpaść?- zapytał nieco złośliwie Marco
-Jesteś bezczelny!- warknął Alvin
-Wiem... To teraz... Całuj!- rozkazał Marco
-A jak nie to co?- burknął Alvin
-Odpadniesz- odezwała się Brittany
-A CIEBIE TO W OGÓLE NIE RUSZA?!?!- zdziwił się Alvin
-Nie, czemu?- zapytała niewinnie Brittany
-To jak Alvin, wykonujesz zadanie czy odpadasz?- zapytał Marco
Alvin zmierzył Marco morderczym spojrzeniem
-Ech... Proszę powiedz że w policzek...- burknął
-Będę łaskawy- zaśmiał się Marco- A teraz, do dzieła!
-Kiedyś się zemszczę!- warknął Alvin.
Podszedł do Brittany
-Tylko potem macie mi tego nie przypominać!- warknął do reszty która śmiała się, błyskawicznie cmoknął Brittany w policzek i odskoczył jak oparzony
-Już! A ty Marco... To będzie początek twojej śmierci!- syknął

-... I od tamtej pory nikt nie wszedł do tamtego domu. Symbolem przekleństwa był zaschnięty krwawy znak na drzwiach...- zakończył Alvin
-R-r-rety...- jęknęli razem Teodor z Eleonorą
-Wooow... To było mocne...- powiedziała Brittany
-A dziękuję!- zaśmiał się Alvin
-Masz talent do opowiadania takich histori- dodali Charlene i Marco
-Idziemy już spać?- zapytała Żaneta- Jestem wyczerpana....
-Ja też...- dodała reszta
 -Cz-czy w nocy będzie padać?- jęknął Teodor usłyszywszy grzmot
-Nawet jeśli to nie masz się czego bać- pocieszył go Szymon
-A-ach...- westchnął Teodor- Ale co jeśli...
-Teo, w nocy nic się nie stanie!- przerwał mu Alvin- Za dużo się filmów naoglądałeś... Nic więcej! To tylko film!
-Ale pamiętasz co mówił Szymon o...- zaczął Teodor
-Teo!- zawołali razem jego bracia
-Dobrze, już dobrze!- uległ Teodor
 Wszyscy zasnęli całkiem szybko, jak po obejrzeniu horroru. Pół godziny później wrócili Dave i Pablo i zastali miły widok śpiącej gromady dzieci w salonie...

Słowo od Autorki: Przepraszam że tak długo nie było rozdziału! Naprawdę mi przykro... Ale ostatnio nie miałam czasu przysiąść i napisać :(
 

Przykro mi ale...

... Aski są oficialnie zawieszone! Skoro nikt nie kwapił się napisać pytań przy ostatnich trzech Askach to mam inne wyjście? W tym rzecz że nie mam! To jest tylko i wyłącznie wasz wybór... Asków nie ma... do odwołania. Jeśli zobaczę że chcecie Aski i będę pewna że ktoś napisze jakieś pytania, to one powrócą... Ale w tej sytuacji są zawieszone na dosyć długo...

The Chipmunks Musical cz.13

Hejka! Znowu wracamy do naszej histori! Jeszcze trochę a trzeba będzie to znowu zawiesić na cele Święta, Święta czyli naszej świątecznej seria! Już się nie mogę jej doczekać! Tak długo jej wyczekiwałam! ^^

-Kieeeedy idziemy?- jęknął Alvin
-Już niedługo!- mruknął Dave. Mieli iść na lody bo była ładna pogoda ale on chciał skończyć pisać słowa piosenki! Jego podopieczni mieli tyle wymagać co do piosenki że napisanie takiej co by wszystkim pasowała to nie lada wyzwanie! Miała być: skoczna, taneczna, miało być dużo przeciągnięć, sprawiedliwie podzielone partie i Bóg jeden wie co jeszcze!
-Niedługo znaczy kiedy?- zapytał Szymon
-Nie wiem. Za jakąś godzinę co najmniej!- odparł Dave
-Co? Ale to strasznie długo!- zawołali razem Marco, Brittany i Teodor
-Wytrzymacie!- powiedział Dave i wygonił ich z pokoju
-Co za gość!- mruknął Alvin kiedy wychodzili z pokoju
-Przecież wiem... To co robimy?- zapytał Marco
-Nie wiem. Jakieś sugestie?- Alvin popatrzył się na przyjaciół
-Mam pewien pomysł...- uśmiechnął się Marco
-Jaki?
-Chodźcie za mną! Będzie fajnie!- powiedział chłopak

-Daleko jeszcze?- jęknął Teodor kiedy szli przez las
-Nie. To tutaj...- rzekł Marco
-Nad rzekę?
-Właściwie to nie. Droga do tego miejsca wiedzie przez rzekę- wyjaśnił Marco wskakując na kamień wystający w wody. Reszta popatrzyła po sobie
-Nie jestem przekonana do tego...- odezwała się Charlene
-Daj spokój! To nic złego!- powiedział Alvin wskakując na inny kamień
-Hmm... Ale jak wpadnę to wody to nie ręczę za siebie!- ostrzegła Brittany
-No OK...- uśmiechnął się Alvin- Zapamiętam!
-I dobra... Ale w jakim celu skaczemy po tych kamieniach?- zapytał Szymon- Co nam da jak przedostaniemy się na drugi brzeg?
-Nie utopimy się!- parsknął Alvin
-Bardzo śmieszne Alvin...- mruknął Szymon skacząc na kolejny kamień
-Ta woda nie wygląda na głęboką...- odezwał się Teodor przyglądając się wodzie.
-To tylko złudzenie Teodorze...- zaczął Szymon
-Ych... Znowu się zaczyna...- szepnął Alvin
-Woda wydaję się płytka, ale tak naprawdę mógłbyś się łatwo utopić- powiedział mądrze Szymon- Wszystko za sprawą światła i słońca bo...
-Ta super wykład!-przerwał mu Alvin- A teraz zamknij się jeśli możesz! Dziękuję!
-Ych...- prychnął Szymon
-Dosyć szeroka ta rzeka...- zauważyła Eleonora
-To główny spływ do rzeki- odparł Marco- No! Jesteśmy na miejscu! Chodźcie!
-Niby na miejscu ale chodźcie!- zaśmiała się Brittany
-Oj, tam! Już jesteśmy na miejscu!- powiedział Marco uchylając kurtynę z gałęzi Wierzby Płaczącej. Za nim weszła zdziwiona reszta.
-Idziecie czy nie?- zapytał Marco wskakując na gałąź drzewa
-Tak- odparli razem i podążyli za Marco, skacząc z jednej gałęzi na drugą.
-Eeee.... Ale tu jest drabina!- zauważyła Brittany wskazując na opartą i przymocowaną o pień drewnianą drabinę.
-Tak. Ale to jest ciekawsze!- zaśmiał się Alvin- Masz jakiś problem? Myślałem że co jak co ale ty umiesz się wspinać Britt!
-Tiaaa... Powiedzmy- odparła Brittany- Jeśli zaraz nie zlecisz na pewno jest fajniejsze niż wchodzenie po drabinie...- dodała tajemniczo
-Co to miało znaczyć?- zapytał Alvin
-A no to że mnie już wkurzasz!- warknęła Brittany
Alvin spojrzał na nią spojrzeniem a'la ''Are you kidding me?''
-Zejdź mi z drogi- powiedziała Brittany mijając go.
Alvin popatrzył się na nią, przewrócił oczami i pokręcił głową
-Bądź tu przy niej mądry...- mruknął do siebie
-Słyszałam!- zawołała Brittany
Alvin burknął coś pod nosem w odpowiedzi, skacząc na kolejną gałąź.
-Nie marudzić mi tu!- powiedział Marco- Wchodźcie!
-To... domek na drzewie?- zdziwił się Alvin
-Tak. Problem?- zapytał Marco
-Nie tylko... jest świetny!- pochwaliła Brittany.
Był to jeden z tych lepszych domków o jakich marzy każdy dzieciak. Ściany zrobione były z drewna a improwizowane drzwi to tylko grubsza firanka. Przez jedno ale duże okno wpadały promienie światła. Dach też był z drewna dodatkowo od góry nakryty grubym kocem. Co do umeblowania: kilka poducho-foteli, ładny puchaty dywan, półka z książkami od góry do dołu, piłki różnego rodzaju, skakanki i inne zabawki leżały w skrzynce w kącie i jeszcze inne dodatki i ten cały nieład, ten z rodzaju tego dobrego niełady sprawiały że całość powalała i była naprawdę fantastyczna... Zaraz, zaraz, zaraz!... Czy to... W kącie stał TELEWIZOR!
-Rany! Jak żeście zbudowali coś takiego?- zapytał Szymon przyglądając się konstrukcji, oglądając uważnie każdy szczegół.
-O wiesz... Pomagał nam Pablo- odparł Marco- Jak wam się podoba?
-Jest świetny!- zawołała Brittany
-To jest to wasze kolejne królestwo?- zapytał ze śmiechem Alvin
-Zgadłeś!- zaśmiał się Marco
-Co robimy?- zapytał Teodor
-Gdzieś tu są gry... Możemy pograć na Play Station 3!- powiedział Marco
-Naprawdę?- zapytała Brittany- A Harry'ego Pottera masz?
-Wszystkie części!- odparł Marco
-Co ty masz z tym Potterem?- zdziwił się Alvin
-A bo ja tak strasznie lubię fantasy! Wszystko co związane z jednorożcami, aniołami, elfami i takimi tam!- zaśmiała się Brittany
-Ych...- westchnął Alvin
-Nieważne- machnęła ręką Brittany- Ja w każdym razie gram pierwsza!
-No a ja z tobą!- zawołał Alvin
-No jak chcesz!- zachichotała Brittany
-No spoko!- odparł Alvin
-No to na co czekamy? Na ile graczy jest gra?- zapytała samą siebie Brittany czytając tył pudełka od gry- Na trójkę! Ktoś więcej oprócz Alvina i mnie w tej turze?
-To może ja. Wyuczyłem się zaklęć na pamięć!- powiedział Marco
-Ładnie to tak?! Dwój przeciwko jednej?- zapytała Brittany
-Daj spokój Britt! Tym razem się opanujemy!- odparł niewinnie Alvin
-Już ja to widzę...- mruknęła Brittany
-Spoko, wyluzuj!- uspokoił ją Marco- Postaramy się nic nie zrobić!
-Ale ja gram Harrym!- zawołał Alvin sięgając po kontroler pierwszego gracza
-Ych...- westchnął Marco- Kiedy ja nie przepadam za Ron'em... Bo jest...
-BO JEST RUDY?!?!?!- zapytała ostro wkurzona Brittany
-Nie, nie! Skądże Brittany!- zawołał od razu Marco- Nic do ciebie nie mam!
Brittany prychnęła ze złością:
-Tiaaa... Na pewno!- warknęła i siadła obok Alvina na poducho-fotelu*
-Chyba się na ciebie wkurzyła...- powiedział Alvin- Ty wiesz że ja nie mam nic do rudego... Prawda Britt?
-Tak wiem. Bo ty jesteś moim najlepszym przyjacielem!- uśmiechnęła się Brittany- Ale na ciebie się obraziłam!- zwróciła się do Marco
-Ale ja nic nie mam do rudych dziewczyn!- zaprzeczył Marco
-Zaczynajcie!- wtrącił się Szymon
-Trójka dzieciaków która zna na pamięć całą serie Harry'ego Pottera i do tego wyuczyła się zaklęć i jak je używać w grze!- zaśmiała się Żaneta- To będzie ciekawe...
-Zaiste, będzie ciekawie!- poparł ją Szymon
-Zaczynajcie!- poprosili razem Teodor i Eleonora
-Już, już. Spokojnie!- odparli gracze- Już zaczynamy!
-A buuu!- jęknęła Brittany- Dlaczego Alvin zaczyna pierwszy?
-Głupie przyzwyczajenie?- zaproponował Szymon ale został zignorowany
-Bo... Bo jestem pierwszym graczem!- odparł Alvin
-Ty zawsze jesteś pierwszym graczem!- powiedziała Brittany
-Do tej pory nie miałaś z tym problemu- zauważył Alvin
-Nieważne...- ucięła Brittany
-Jak chcesz...- wzruszył ramionami Alvin 

-Alvin! Zrób coś!- pisnęła Brittany kiedy doszli do poziomu Ogra w łazience dziewczyn do której trafiła Brittany w postaci Hermiony
-A co ja mam zrobić!? Przecież ja mam ostatnie serce!- odparł Alvin- On mnie zabije! A wtedy to już ci nie pomogę!
-To co ja mam zrobić?!- zapytała Brittany
-Uciekaj! Dopóki czegoś nie zrobimy, musisz uciekać!- zawołał Marco
-Jakoś nie widzę żebyście cokolwiek robili!- warknęła Brittany
-No to właśnie chcemy coś zrobić! Tylko że ta wielka paskuda... Gdzie?! Gdzie mi z tą maczugą?!- zawołał Alvin- Idź sobie, idź sobie!!! Marco, baranie zrób że coś!!! Przecież on mnie zaraz zabije!!! MARCO!!! ON MNIE ŚCIGA!!! ZRÓB COŚ!!!
-Nie drzyj się!- uciszył go Marco- Gdzie ściągawka? Potrzebuję tej ściągawki!
-Tutaj!- odezwała się Żaneta podając mu kartkę z zaklęciami i jak ich używać
-Dzięki Żaneto! Czekaj, czekaj.... Boooże! Gdzie to jest!?- panikował Marco
-Daj mi to!- Brittany wyrwała mu kartkę- Hmm... To będzie chyba to...
-ZRÓBCIE COŚ!!!!- krzyknął Alvin
-Już, już! To jest... Hmm... Czemu my się tak ekscytujemy tą grą? Przecież to tylko gra!- zawołała Brittany zdając sobie z tego sprawę
-Tak ale my jesteśmy na końcu poziomu!- odparł Alvin wgapiając się w ekran- Nie mam ochoty przechodzić jeszcze raz więc.... SKUP SIĘ jeśli możesz!
-Dobrze, już dobrze! Więc to jest... Confringo. Krążek w dół i okrążenie!- powiedziała Brittany wykonując ruchy na prawym drążku od kontrolera.
-Zadziała? W misji mieliśmy użyć innego zaklęcia...- rzekł zaraz po tym Marco
-Ale ja go nie pamiętam. W opcjach wybraliśmy wolną rozgrywkę, znaczy że nawet jeśli postać nie zna zaklęcia ale wykona ruch jaki mu odpowiada i tak się uda!- odparła Brittany, w jej tonie dało się wyczuć dumę.
- ... Działa!- zawołali razem gracze kiedy Ogr padł na ziemie w krótkim filmiku.
-Hej! Tu jesteście!- powiedział ktoś z tyłu, aż wszyscy podskoczyli z zaskoczenia. Odwrócili głowy równocześnie. Do domku wszedł Adam a za nim wgramoliła się Julia.
-Cześć!- zawołały razem Wiewiórki
-Spóźniliście się na lody, nie poszliśmy. Więc lody przyszły do was!- zaśmiał się Adam podsuwając im kilka litrowych kubełków z lodami w kilku smakach.
-Super!
-W co gracie?- zapytała Julia
-W Harry'ego Pottera- odparła Eleonora
-Kto by pomyślał że oni są w tym tacy dobrzy!- zaśmiał się Szymon
-Możemy dołączyć?
-Jasne że tak!

Słowo od Autorki: A ja wciąż proszę o fanfiki! ><

Ask z Brittany (zapowiedź)

Póki co Aski będą z bardziej ... hmm... ''sławnymi'' postaciami. Nie żeby dla mnie była jakaś różnica! Dla mnie wszyscy są na równi, nie ma lepszych lub gorszych! Ale w końcu wy macie inny gust, a ja się nie wtrącam. Tym razem ASK z Brittany! (Yey!)  :D Może tym razem dla niej się postaracie... Bo będzie naprawdę FOCH!
Zasady bez zmian ale z przyzwyczajenia powiem jeszcze raz:1. Max. 32 pytania Min. 10
2. Nie piszemy pytań chamskich (dobra to się nie zdarza...)
3. Macie 3 dni
4. Chciałabym żebyście się podpisywali. Byłoby miło :)

Może dla Brittany ktoś cokolwiek napiszę... Bo jak już wcześniej mówiłam jeśli teraz się nic nie pojawi... no cóż, to będzie ostatni ASK... Do odwołania...

24 godziny później...
Ech... Chyba nie lubicie ASKÓW... TIK-TAK ludzie! Czas mija! Przecież nikt wam nie broni napisać pytań! Nawet jeśli mają być głupie czy bez sensu! Wy wiecie że jeśli teraz nie pojawią się pytania ASKÓW nie będzie... na bardzo długo? (Dopóki ktoś z was nie poprosi i nie poprą go przynajmniej 3 osoby!) Mam nadzieje że zdajecie sobie z tego sprawę...

Wiadomości Wtorkowe

Tak wiem, wtorku jeszcze nie ma. Ale ja mam kilka ważnych informacji i nie chce mi się czekać do wtorku! .... Wybaczycie! :)

1. ASKI: Słuchajcie. Ja rozumiem że dla Teodora trudno wymyślić sensowne pytania więc się o to nie wkurzam. Ale dla Żanety? Proszę ja was! Jeśli przy następnym ASKU pytania się nie pojawią, seria zostanie usunięta. Do odwołania! I to samo tyczy się Alvina czy Britt! ><

2. Seria Świąteczna: ... Kiedy się pojawi? A no Nikola <3 podsunęła mi pomysł żeby pierwszą część wstawić w Mikołajki! To naprawdę fajny pomysł! Dziękuję i Pozdrawiam pomysłodawcę znaczy oczywiście Nikole <3

3. TCM: Źle zrobiłam dodając Charlene w początku, powinnam była z nią poczekać. Muszę i chce coś wymyślić bo inaczej seria za szybko się skończy! Jakieś pomysły? Mam własne motywy i w ogóle, ale wasze mogły by się okazać bardzo ciekawe! :)

4. Co będzie po TCM: Mam już pomysł na ciekawą ''dłuższą'' serie za którą zabiorę się po TCM. Nikola <3 oczywiście jest wtajemniczona ale nie ręczę za siebie jeśli mi zrobisz tutaj publiczny spoiler! :D

5. The Chipmunks Music: Jak pewnie niektórzy wiedzą, w sprawie tej seri, jestem częściowo zdana na was. Wasze pomysły są dla mnie ważne. Jako główna Adminka słucham waszych rad i pomysłów! :) Jeśli macie jakieś pomysły to możecie napisać w komentarzach!

6. Godziny Wchodzenia na Bloga: Jak wiecie nie dysponuję dużą ilością czasu. Chce omówić kiedy warto wchodzić na bloga bo jest szansa że będzie nowy wpis. W tygodniu prędzej w godzinach wieczornych od 17 do 22 :) A w weekend ... kiedy wam pasuję! :D

7. Fanfice: Nikt z was chyba nie ma wyobraźni! Ja was grzecznie proszę, podsyłajcie jakieś fanfice! Przecież mam mądrych czytelników! Raczej nie chce mi się wierzyć że nikt z was nie miał żadnej własnej opowieści o Wiewiórkach! >< Jeśli ktoś z was się zmotywował możecie podesłać fancice tutaj: TheChipmunks-Blog@wp.pl o co was baaaardzo proszę!

To w tym momencie będzie na tyle! Pozdrawiam serdecznie i zachęcam do udzielania waszego głosu w komentarzach! :)

The Chipmunks Musical cz. 12

Siemka! Cóż... Obawiam się najgorszego... Za szybko się rozpędziłam! Będę musiała coś szybko wymyślić bo to się za szybko skończy! Wiedziałam że dodawanie Charlene na samym początku źle się skończy... -.-

-Britt, znowu gdzieś się wybierasz?- zapytał Alvin
-Nie, czemu?- zapytała Brittany wchodząc do kuchni gdzie siedział Alvin
-Hmm...- mruknął Alvin
-Tylko nie zaczynaj znowu!- ostrzegła Brittany- Nigdzie nie idę...
-Przecież ja nic nie mówię- odparł Alvin- Idziemy na spacer?
-Zależy gdzie...- uśmiechnęła się Brittany
-Nie wiem... Może do miasta?- zaproponował Alvin- Przecież jeszcze tam nie byłaś! Powinniśmy pójść! To jak?
-Czemu nie!- zaśmiała się Brittany- Tylko zabiorę bluzę...- dodała biegnąc do pokoju dziewczyn. Alvin uśmiechnął się mimowolnie.
-Możemy iść?- zapytał kiedy kilka chwil potem Brittany wróciła
-Tak możemy iść- odparła Brittany
-Idziecie gdzieś?- zapytał Szymon zaglądając do kuchni
-Tak. Na miasto- uśmiechnął się Alvin
-Achaaa... Dave wie? Bo jest już dosyć późno...- powiedział Szymon wskazując na okno. Rzeczywiście powoli robiło się ciemno
-I co?
-Zadałem pytanie Alvin...- mruknął Szymon krzyżując ręce na piersi
-A ja teraz na, nie odpowiem! Dave nie wie!- odparł Alvin uśmiechając się łobuzersko- No chyba że mu powiemy...
-No raczej powinieneś...- powiedział Szymon
-Ale mi się nie chce!- jęknął Alvin- Mógłbyś ty?
-Alvin, nie mam ochoty ani czasu na twoje gierki!- pokręcił głową Szymon
-Cześć. Co tam?- do kuchni właśnie wszedł Dave
-Dobrze. Dave możemy iść na miasto?- zapytała prosto z mostu Brittany
-Ale, tak teraz?- zapytał Dave- Nie jest za późno?
-Nie. Jest dopiero po 18...- powiedział Alvin zerkając na zegar ścienny
-No cóż....- zaczął Dave
-Prooooosimy!- zawołali razem Alvin i Brittany
-No dobrze. Skoro tak bardzo chcecie...- uległ Dave
-Tak! Dzięki Dave!
-Tylko nie wracajcie nad ranem!- zawołał za nimi Dave kiedy biegli do wyjścia
-Dobra!

-Gdzie idziemy?- zapytała Brittany kiedy zbliżali się do miasta
-Nie wiem...- odparł Alvin- A gdzie chciałabyś iść?
-Hmm... Nie wiem. Jeszcze się zobaczy!- zachichotała Brittany
-Jak tam sobie chcesz...- wzruszył ramionami Alvin
-Świetnie! To najpierw na główną ulice!- Brittany wzięła go za rękę i pociągnęła w stronę ulicy głównej. Wszystkie neony sklepowe, barowe, klubowe i restauracyjne świeciły teraz rzucając kolorowe światła na chodnik, po którym poruszało się mnóstwo osób. Samochody jeździły w jedną i drugą stronę. W skrócie: miasto nocą.
-Długo mamy tak jeszcze łazić bez celu?- jęknął Alvin
-Maruda! Sam chciałeś iść!- odparła Brittany kładąc dłonie na biodrach
-Ja mam dość! Idziemy w jakieś konkretne miejsce, bo mnie tu zaraz szlag jasny trafi!- zawołał Alvin ciągnąc Brittany za rękę
-Gdzie idziemy?- zapytała Wiewióretka
-Do kina. Nie będę łazić całą noc bez jakiegokolwiek sensu- odparł Alvin wchodząc do budynku, za nim poszła zdziwiona Brittany.
-Dobra... Mamy trzy opcje na teraz: Fredy Kruger, Zmierzch lub Harry Potter...- powiedział Alvin patrząc na elektroniczną tablicę.
-Na Horror nie idę!- zawołała od razu Brittany
-A ja nie chce oglądać tego badziewia co ktoś nazwał filmem...- dodał Alvin
-Czyli idziemy na Harry'ego Pottera...- podsumowała Brittany- Chwila moment! Chcesz iść na film... Ale masz pieniądze na bilety?
-Mam!- odparł Alvin- Bez pieniędzy w tych czasach nawet wyrzucić śmieci nie idę!
-Hehehe! W końcu to XXI wiek!- zaśmiała się Brittany
-Heh... Dobry Wieczór- Alvin zwrócił się do sprzedawczyni biletów- Dwa bilety na wieczorny seans Harry'ego Pottera proszę...
-Już się robi- odparła dziewczyna- Proszę!
-Dzięki!- Alvin zeskoczył z lady i podszedł do Brittany- Idziemy?
-Tak....- powiedziała Brittany
-Ale...- zaczął Alvin kiedy szli w stronę sali kinowej- To nie jest randka... Prawda?
Brittany i Alvin popatrzyli po sobie
-Nieeee! Jasne że nie!- zawołali kręcąc głowami
-Przyjacielskie wyjście!- dodała Brittany zmieszana
-Tak. Żadnych randek!- poparł ją Alvin

-Nie ja mówię serio! Chciałabym kiedyś mieć magiczne moce!- zaśmiała się Brittany kiedy po seansie wrócili do spaceru po mieście.
-Nie, nie o to mi chodzi! Tak naprawdę każdy chce mieć moce żywiołów!- powiedział Alvin- Ba! Nawet ja chce czasem strzelić fireball'em!
-Byłoby świetnie co nie?- zapytała Brittany
-Nawet nie wiesz jak!- odparł Alvin ze śmiechem- To... gdzie teraz idziemy?
-Hmmm.... Daj mi sekundkę, muszę pomyśleć....- mruknęła Brittany i zaczęła się rozglądać w około- Wiem! Chodź ze mną!
-Gdzie?- zapytał Alvin idąc za Brittany
-Słyszałeś kiedyś o tak zwanym moście zakochanych?- zapytała Brittany
-Coś tam słyszałem- odparł Alvin- I co?
-To teraz możesz zobaczyć na żywo!- zachichotała Brittany wchodząc na most, Alvin wszedł za nią. Na obręczach wisiały serki kłódek, kilka stoisk z kwiatami. Po moście spacerowało sporo par. Alvin i Brittany wskoczyli na poręcz i zapatrzyli się na rozgwieżdżone niebo.
-Wiesz...- zaczął Alvin- Może nawet gdyby to była randka to nikt nie musiałby o niej wiedzieć... Nic byśmy nie powiedzieli...
-Myślałam podobnie...- przyznała Brittany
Alvin westchnął i rozejrzał się. Jego wzrok zatrzymał się na stoisku z kwiatami. W sumie zostało mu jeszcze trochę pieniędzy. Dyskretnie zeskoczył z poręczy. Brittany nadal wpatrywała się w niebo, więc niczego nie zauważyła.
-Dobry wieczór- powiedział do staruszka który sprzedawał kwiaty
-Dobry wieczór młodzieńcze- odparł z uśmiechem mężczyzna- Co sobie życzysz?
-Hmm... Wiem! Jedną różę jeśli można- rzekł Alvin
-Można, można! Proszę bardzo!
-Ile?
-Gratis. Dla ciebie gratis.
-Serio?
-Tak. Szczera i czysta miłość młodych jest nieczęsta i dlatego trzeba o nią dbać!- uśmiechnął się staruszek
-Acha... Dziękuję...- powiedział Alvin i odszedł
-Ek-chem- odchrząknął kiedy znalazł się przy Brittany
Brittany odwróciła głowę
-O rany! Róża! Alvin, jest przepiękna!- zawołała zachwycona Brittany wąchając różę
-Miło że ci się podoba!- powiedział Alvin
-Jesteś cudowny!- uśmiechnęła się Brittany i cmoknęła Alvina w policzek- Dziękuję!
-Hehehe....- zaśmiał się zmieszany Alvin- To nic takiego!
-Może i tak... Ale róża jest naprawdę piękna!- odparła Brittany
-Która jest godzina?- zapytał nagle Alvin
-Jest.... Po 22!- zawołała Brittany
-Musimy już wracać! Będziemy mieli kłopoty jeśli zostaniemy dłużej- powiedział Alvin- Nie martw się! Resztę zwiedzania zostawimy na inny dzień... Ale teraz chodźmy!

Wracając przez miasto rozmawiali i śmiali się, ale kiedy doszli do ścieżki w lasku umilkli oboje, co chwile na siebie zerkając.
-Co myślisz o dzisiejszym wieczorze?- zapytał Alvin, przerywając ciszę
-Myślę że był niesamowity! Było świetnie!- zachichotała Brittany
-Fajnie, że ci się podobało!- uśmiechnął się Alvin
-Hmm...- westchnęła nagle Brittany
-Co?- zapytał Alvin
-Nie nic, nic... Tylko przypomniała mi się jedna piosenka- odparła Brittany
-Jaka? Nie no... śpiewaj! Chce wiedzieć!- zachęcił Alvin

Znowu Ty z tej ponurej wieży szarych dni,
Kradniesz moje serce, musisz być,
Księciem.
Tylko Ty, mało co i przytaknęłabym,
Tej rutynie co z miłości drwi,
Jesteś
Obok mnie, obok mnie, obok mnie, obok mnie.

Zrób co się da, co tylko się da,
Niech nasza bajka trwa,
Chcę jak księżniczka z księciem mknąć po niebie.
Przez siedem mórz, gór, ulic i rzek,
Gdy inni mówią "nie",
Będziemy biec do siebie.

Przez ten-  mur,
Dziwnych spojrzeń których pełno tu,
Przez czerwone światła gorzkich słów
Biegnę.
Przez miasta kłamstw
Zmuszeni biec co dnia, by poznać jedną z prawd,
Ty i ja!

Zrób co się da, co tylko się da,
Niech nasza bajka trwa,
Chcę jak księżniczka z księciem mknąć po niebie.
Przez siedem mórz, gór, ulic i rzek,
Gdy inni mówią" nie",
Będziemy biec do siebie.

Rzeczywistość i marzenie
Muszą się wciąż o nas bić.
Naszą bajkę pisz codziennie,
Skrytą w prozie zwykłych dni.

-No! Całkiem nieźle!- pochwalił Alvin
-Tylko ''nieźle''?- oburzyła się Brittany- Mógłbyś dać mi wyższą notę...- mruknęła
-Co? A niby jaka?- zapytał Alvin- ... ''Bardzo Dobrze''?
-Co najmniej!- zaśmiała się Brittany
-Heh! Ty to masz wymagania!- uśmiechnął się Alvin
-Jak każda dziewczyna!- odparła Brittany
-Myślisz że będzie afera?- zapytał Alvin kiedy dochodzili do domu
-W sumie nie... W końcu Dave powiedział żebyśmy nie wracali nad ranem... Jeszcze nie świta! Będzie pretekst!- zaśmiała się Brittany
-Heh! Masz racje!- powiedział Alvin ze śmiechem

Słowo od Autorki: Wooow! ... Nie sądziłam że umiem tak szybko pisać rozdziały! A tu proszę! Ten napisałam z zaledwie.... 3-4 godziny! Zwykle jest to 3-4 dni! :) Mam nadzieje że taki wpis a'la Alvittany wam pasuję! :3 Bo mnie tak!

Victoria się nudzi... i proponuję coś ciekawego!...

Cześć! Ja naprawdę nie wiem co ze sobą zrobić! Główka pusta, ja bez pomysłów... I nagłe olśnienie! Chciałabym zaproponować nową serie. Co tym razem wymyśliłam? Tym razem mam ciekawy pomysł... Co powiecie na This Is OC ?... Co to jest OC? W skrócie wyjaśnie:  OC to jest Wiewiórka lub Wiewióretka wymyślona przez osoby trzecie. Można sporo takich znaleźć w Google wpisując The Chipmunks OC... Lub The Chipettes OC. Ze wskazaniem na to drugie. Ich jest po prostu więcej. Więc... Co o tym myślicie? Chcecie coś takiego?

I jeszcze jedna sprawa....Więc... Mam już dość! Chodzi mi o ASKI! Na Ankiecie głosujecie ale napisać pytań to nie ma kto! Jak tak dalej pójdzie to ASKÓW nie będzie! Tak... To samo się tyczy Alvina i Brittany! Jak zespół to zespół! Tak dłużej być nie może! Jeśli ktokolwiek się tą sprawą interesuję to mógłby dać jakiś znak życia! Jak dalej tak będzie to ASKÓW więcej nie wstawię! I sprawa zamknięta! >< Wkurzyłam się! I to tak szczerze! ><